Met mijn hondje wandel ik vaak op landgoed Geerestein. Ik vind het hier heerlijk! Toen ik gevraagd werd mee te helpen bij de groep vrijwilligers, vond ik het dan ook logisch ja te zeggen. In ruil voor het gebruiken van de omgeving, wil ik er ook voor zorgen. Dat ben ik er haast aan verplicht! Het werk zelf vind ik heerlijk, lekker buffelen. En naderhand tegen mijn man bij de volgende wandeling zeggen: kijk, dat hebben wij gedaan. Weten dat wat je doet ook nut heeft.
We doen het werk in een groep van ongeveer dertig mannen en vrouwen. Momenteel zijn we aan het snoeien om de paden vrij te houden. Voor mij zijn de vrijwilligers na de afgelopen drie jaar echt goede bekenden geworden. We assisteren elkaar en hebben hetzelfde doel. Dat geeft een enorm saamhorigheidsgevoel: “Kom op jongens, dat pad moet schoon!” Daarin is er geen aanzien des persoons, iedereen doet wat hij kan. Echt een super sfeer. Wat ik het leukste vind? Rijden op de buggy! Met de aanhanger vol gesnoeid hout erachter en dan proberen te keren op een smal paadje. Wel goed uitkijken dat ik de banden niet lek rijd in de scherpe kanten!”